‘Ik heb een vriend in Breda, een Nederlander, en daar leer ik heel veel van’ begint Volkan. ‘Ik ben blij dat ik Kees heb ontmoet, hij leert me over de stad, over de geschiedenis, de gebouwen en hoe de mensen met elkaar omgaan. Op deze manier leer ik Nederland goed kennen, door de ogen van een Nederlander. Het was een vriend die mij adviseerde om buddy te worden. En nu ik het zelf heb ervaren beveel ik het anderen ook aan. Als wij vrienden opzoeken in Duitsland en Zwitserland, dan vertel ik over het buddyprogramma. In andere landen bestaat zo iets niet. En ik denk dat het overal zou moeten zijn. Het is een laagdrempelige manier om een nieuw land te leren kennen. Fijn om aan een Nederlander vragen te kunnen stellen over zijn cultuur en land. Het internet is een eindeloze informatiebron, maar door een gesprek met een ander leer je het meest.’
Foto’s © Sabine van de Korput & Gijsje Peetoom – In samenwerking met Breda Photo, Stedelijk Museum Breda en Buddy to Buddy Breda
‘Volkan heeft mij heel ook veel geleerd over de Turkse cultuur’, gaat zijn buddy Kees verder. ‘Ook is het mooi om door de ogen van een nieuwkomer naar je eigen stad en land te kijken. Dan zie je weer nieuwe dingen of nieuwe invalshoeken. Het hardst heb ik gelachen toen hij me vertelde dat hij niet kan wachten tot hij voor de eerste keer belasting kan betalen. Dan hoor ik er echt bij in Nederland, was zijn uitleg. Daar hebben we toen ontzettend om gelachen. Maar ik snap de ernst er ook van. Volkan en zijn vrouw vinden het belangrijk om mee te doen en om onderdeel te zijn van hun nieuwe maatschappij. Ze zijn heel actief, door vrijwilligerswerk te doen bijvoorbeeld en zijn vrouw zit bij het koor. Toen Volkan mijn buddy werd kwam zijn vrouw Sena ook regelmatig mee. We gingen wandelen of ik ging bij hen eten. We gaan ook nog een keer samen koken, want hij kan heel goed koken heb ik gehoord.
