Buddy’s Moh en Bodil zijn gelijkwaardig, dat biedt ruimte voor echte vriendschap
Zoals elk buddykoppel ontmoette Moh en Bodil elkaar tijdens het matchingsdiner, dit is het feest waarbij de buddykoppels onthuld worden. ‘Maar nog voordat de matches kenbaar gemaakt werden, hadden wij al door dat we een koppel waren’, zegt Moh. ‘Ja’, beaamt Bodil, ‘ik zag hem al naar mij kijken en wijzen en toen wisten we het!’ En het klikte vanaf het eerste moment, het kletsen ging vanzelf, ze hebben veel gemeen, ze zijn sportief en creatief, Moh fotografeert en Bodil is kunstenaar. ‘Ik vond het toch ook wel een beetje spannend,’ geeft Bodil toe, ‘ik had vooraf geen idee wat ik kon verwachten, qua persoon, maar vooral wat betreft de communicatie, spreekt iemand wel Nederlands of Engels? En hoe communiceer je dan als dat niet zo is. Wat dat betreft heb ik het ontzettend getroffen met Moh als match, hij spreekt vloeiend Engels en zijn Nederlands is heel goed. Daardoor kunnen we echt mooie gesprekken voeren.’
‘Wat ik heel fijn vind is dat we dezelfde leeftijd hebben’, voegt Moh toe, ‘Het is fijn om een vriendschap te hebben met iemand in dezelfde leeftijdsfase, we hebben dezelfde kijk op het leven.’
‘Ik ben natuurlijk vluchteling, ik heb in Griekenland en Duitsland gewoond. En overal waren mensen aardig tegen me, maar altijd met een wens om te helpen omdat ze me zielig vonden. Ik was voorafgaand aan het traject een beetje bang dat mijn buddy mij misschien ook zielig zou vinden. En dat wil ik echt niet. Gelukkig was dit niet het geval, Bodil en ik zijn echt gelijkwaardig en dat biedt ruimte voor echte vriendschap. Als je meedoet met Buddy to Buddy om iemand te helpen is er altijd een verschil in verhouding tussen de buddy’s. Het gaat om je wereld openen voor elkaar en ik geloof dat wij dat heel goed doen. We accepteren elkaar zoals we zijn.’
‘Ik herken wat Moh zegt, mijn motivatie om mee te doen was om nieuwe mensen te leren kennen, ik woon al heel mijn leven in Breda. Vooral in de fase van school en studie leer je veel mensen kennen, maar als dat achter de rug is, is het soms best lastig om nieuwe mensen te ontmoeten. Daarom schreef ik me in bij Buddy to Buddy. Dat de ronde waar ik aan meedeed toevallig ook de sportronde was, zorgde ervoor dat ik naast Moh nog meer leuke mensen leerde kennen. Met een leuk clubje mensen hadden we ook regelmatig buiten het sporten contact.
‘En wij zorgden er ook voor dat we elkaar ook buiten het sporten om zagen. We gingen regelmatig naar cafeetjes wat drinken en kletsen. En Moh nodigde me uit om bij hem te komen eten. En ik hoefde helemaal niks te doen, ik werd helemaal in de watten gelegd. ‘Ja,’ zegt Moh met een grote glimlach, ‘De eerste keer hoefde je niets te doen, de volgende keer wel’. ‘Ja, toen moest ik afwassen’, vult Bodil lachend aan.
En we blijven leuke dingen doen, ook nu de ronde al voorbij is. Volgende week gaan we samen naar een concert. Oh ja, en we hebben ons ingeschreven bij de tennisclub. Vorige week gingen we voor het eerst en het was erg grappig. Moh had 3 tennisrackets bij de kringloop gehaald, want waarom zou je er maar een kopen. En ik had nog wat oude ballen. Al gauw bleken de rackets van niet al te beste kwaliteit en de ballen stuiterden ook niet meer zo lekker. Tijdens ons eerste potje tennis stonden we op de middenbaan met aan de ene kant doorgewinterde tennismannen en aan de andere kant twee jonge gasten die keihard de ballen heen en weer knalden. En wij stonden daartussen met onze gare rackets en ballen. Maar we hadden wel lol!
‘En dat is het’, sluit Moh af, heb geen verwachtingen, ga het avontuur aan, dat geldt eigenlijk voor alles. ‘Zonder verwachtingen valt het altijd mee.’
