Soms heb je aan één avond genoeg om te weten dat het goed zit. Voor de 19-jarige Yousef en de 41-jarige Hugo was het matchingdiner van Buddy to Buddy twee weken geleden zo’n moment. Wat begon als een spannende eerste ontmoeting, veranderde in een ongedwongen avond vol ontmoeting, lekker eten en trommelen. “Ik had niet verwacht dat het zo leuk en ontspannen zou zijn,” vertelt Yousef vrolijk over hun eerste kennismaking.
Yousef, die uit Syrië komt en nu twee jaar in Nederland woont, schreef zich maanden geleden al in bij Buddy to Buddy om de Nederlandse cultuur echt te leren kennen. Hij werd voor deze derde ronde gekoppeld aan Hugo, een docent Maatschappijleer uit Nijkerk. “Ik leef in ‘witte bubbel’ maar ben ook juist zo nieuwsgierig naar mensen uit andere andere landen en culturen,” legt Hugo uit. Hij had weinig verwachtingen, maar vond in Yousef een enthousiaste buddy waarmee hij direct een fijne klik had. “Hij vertelt heel makkelijk over wat hij allemaal meemaakt en heeft een enorme drive om te leren.”
Ondanks dat ze elkaar pas twee weken kennen, zijn de eerste herinneringen al gemaakt. Zo ging Yousef kort na de match eten bij het gezin van Hugo. Voor Yousef was het een bijzondere ervaring: “Ik dacht dat Hugo niet religieus zou zijn, maar hij bleek christelijk. Ze bidden bij het eten en we lazen die avond toevallig over Jozef, waar ik naar vernoemd ben.” Hij at voor het eerst pasta met witte saus en vond het heerlijk. Na het eten stond Yousef te basketballen met de kinderen van Hugo. “Hij heeft goede skills, de kinderen vonden het fantastisch en vragen nu al wanneer hij weer komt!” lacht Hugo.
Tijdens hun bezoek aan het Buddycafé bleek Yousef ook nog eens een natuurtalent in Oudhollandse tradities. Er waren die avond oudhollandse spelletjes om te spelen, waaronder blikgooien en koekhappen. “Yousef had de ontbijtkoek in één hap op,” vertelt Hugo geamuseerd. Naast alle gezelligheid leren de twee in deze korte tijd ook veel van elkaars achtergrond. Hugo krijgt een inkijkje in wat het betekent om als vluchteling je weg te vinden in Nederland, terwijl Yousef geniet van de nuchtere sfeer bij Hugo thuis, waar de kinderen spelen zonder telefoons. “Al die kinderen tegenwoordig op die telefoons met social media. Ik vond het prachtig om te zien dat dat bij Hugo thuis zo anders ging”
Hoewel hun buddycontact nog jong is, hebben ze al allerlei ideeën om samen te gaan doen. Volgende week vrijdag gaan ze samen lunchen, en daarna naar de moskee. En binnenkort gaat Yousef misschien zijn verhaal vertellen op de school waar Hugo lesgeeft. Het mooiste vinden ze misschien wel dat ze elkaar nu ineens tegenkomen in het dorp. “Het is heel leuk dat we elkaar nu zomaar zien bij de supermarkt of op straat in Nijkerk,” zegt Hugo. “Net zoals de andere buddy’s uit de groep. Normaal zou je elkaar voorbijlopen, maar nu zwaaien we naar elkaar.”
“We zijn heel verschillend, maar we willen allebei dolgraag leren over elkaars wereld,” besluit Hugo. Juist die nieuwsgierigheid zorgt ervoor dat het contact na twee weken al zo vertrouwd voelt. Of ze nu praten over geschiedenis of een fanatiek potje Halli Galli spelen: Yousef en Hugo kijken vol enthousiasme uit naar alles wat ze nog samen gaan beleven.
Tekst: Joni Reiche / Foto: Aus al Haddad
