Nadat Agah uit Turkije was gevlucht, had hij nog geen Nederlandse vrienden en verliepen ontmoetingen niet altijd makkelijk. Totdat Turkse vrienden hem een paar maanden later vertelden over Buddy to Buddy Utrecht. Nog diezelfde dag meldde hij zich aan voor het programma, niet wetende wat het precies inhield en wie hij op zijn pad zou tegenkomen. Dat hij uiteindelijk tijdens het matchingsdiner in november de leukste gast van Nederland zou gaan leren kennen, daar had hij toen alleen maar van kunnen dromen!
Door: Mats van der Plaats
Nerveus schoof Agah aan bij het matchingsdiner in restaurant De Utrechter. Nog voordat hij wist dat Jelmer zijn buddy zou zijn, wist hij al meteen dat dit zijn maatje ging worden: “We waren net tweelingen. Hij had een beetje hetzelfde haar en net zo’n mooie snor als ik, waar we het meteen over hadden en om lachten.” Het klikte meteen, als een deksel op een potje. De twee voerden uitgebreide gesprekken over hun verleden, maar ook over de nabije toekomst. Met veel gelach over en weer spraken ze over hun interesses en hun verwachtingen van het traject, waarbij Agah ontdekte dat ook Jelmer vooraf met zenuwen te maken had. Tijdens de avond werd met veel passie en plezier de Dabke gedanst en werden er zelfportretten getekend. Ondanks de ogenschijnlijk lage kwaliteit koesteren ze deze tekening als herinnering aan het ontstaan van een nieuwe vriendschap. “We konden echt niet tekenen, maar de tekening hangt nog wel op m’n koelkast,” vertelt Agah.
Lage inspanning, hoge kwaliteit
Met veel plezier kijkt het onafscheidelijke duo inmiddels terug op het matchingsdiner, net als op het begin van hun vriendschap. In plaats van de groepsactiviteiten op te zoeken, brachten ze het afgelopen halfjaar vooral veel tijd met z’n tweeën door. Jelmer en Agah vonden het vooral fijn om daarbij de ontspanning op te zoeken door samen te praten, met een grote wederzijdse interesse in elkaars taal en cultuur: “We gaan vaak een rondje wandelen of fietsen door de stad. Ik vertel dan vooral over hoe het leven in Nederland gaat en Agah vertelt dan over zijn leven in Turkije. Maar we praten vooral veel over het leven aan de hand van verhalen, anekdotes en ervaringen. Dat vind ik vooral heel cool,” vertelt Jelmer.
Over de meest bijzondere ervaring waren ze het meteen eens: samen vasten tijdens de Ramadan. Samen met een Turkse vriend van Agah hebben ze in totaal twee keer gevast en werd Jelmer meegenomen in alles wat daarbij komt kijken. Daarna kookten en aten ze, met een heerlijk glaasje Ayran erbij, een reeks culinaire hoogstandjes uit de Turkse keuken, waaronder çiğ köfte, çorba en baklava.
Culturele en linguïstieke uitwisseling als drijvende motor
Wat het traject zo bijzonder maakte, zijn de culturele uitwisselingen op persoonlijk niveau. Volgens Jelmer en Agah speelde de matching daarin een belangrijke rol. Niet alleen delen Jelmer en Agah dezelfde interesses en nieuwsgierigheid, maar staan ze ook echt hetzelfde in het leven. Agah heeft Nederlandse kaartspelletjes inmiddels volledig onder de knie en Jelmer heeft zijn manier van juichen overgenomen. Maar naast dit soort kleine culturele gewoontes kennen ze ook elkaars geheimen en zijn ze nog dichter naar elkaar toegegroeid. De vrienden zijn daarbovenop niet alleen onderdeel van elkaars leven geworden, maar ook van een aantal gezamenlijke ‘matties’, waardoor ze elkaar ‘nog beter leren kennen via iemand anders’. Alleen qua taal hebben ze beiden nog veel van elkaar te leren, maar stapje voor stapje komen ze er wel.
Einde traject, begin van een nieuwe vriendschap
Na een gezellig eindfeestje bij de Jeu de Boulesbar (en een paar verhitte potjes jeu de boules) kwam er een einde aan het Buddy-to-Buddy-avontuur van Jelmer en Agah, maar dit was allesbehalve het einde. Nog altijd spreken de mannen elkaar wekelijks en zien ze elkaar geregeld om samen te koken, wandelen en chillen. Agah is inmiddels totaal niet meer nerveus en is blij met zijn deelname. Hij omschrijft zijn band met Jelmer als een heel natuurlijke vriendschap: “Ik heb de leukste gast van Nederland leren kennen.”
Ze kijken terug op het Buddy to Buddy-traject als een leuke, laagdrempelige manier om iemand uit een andere cultuur te leren kennen. Hun grootste advies: geef het een kans! Het hangt er vooral vanaf hoeveel input je er zelf in stopt en of je aansluit bij activiteiten of liever tijd met z’n tweeën doorbrengt. Ze hopen dat meer mensen het traject een kans willen geven na het lezen van hun verhaal en dat zij, naast een traditionele dabke, ook met nog meer muziek en dans van over de hele wereld dit kunnen ervaren.
