De Turkse Fikret (52) woont inmiddels vier jaar in Nederland. Eerst woonde hij alleen, maar een jaar geleden kwamen ook zijn vrouw en drie kinderen naar Nederland. Het gezin was eindelijk weer compleet. Via een vriend uit Enschede hoorde hij over Buddy to Buddy. Hij wilde graag Nederlandse mensen leren kennen, de taal beter spreken en meer leren over de Nederlandse samenleving. Daarom meldde hij zich aan als buddy.
Ook Bennie (67) uit Barchem schreef zich in. Zijn pensioen stond voor de deur en naast verschillende vrijwilligersactiviteiten leek Buddy to Buddy hem een mooie manier om iemand nieuw te ontmoeten.
Veel verwachtingen had Bennie vooraf niet. Hij dacht wel te zien hoe vaak ze elkaar zouden spreken. Inmiddels is dat bijna iedere week.
Voor Fikret maakte het niet uit met wie hij gekoppeld zou worden. Hij hoopte vooral iemand te ontmoeten met wie hij Nederlands kon oefenen en meer over de Nederlandse cultuur kon leren.
We beginnen altijd met thee
Bennie houdt van tuinieren, wandelen en fietsen. Toch is er één activiteit die inmiddels vaste prik is geworden, terwijl die niet eens in zijn profiel stond: samen de krant lezen. Bij iedere ontmoeting lezen ze een paar pagina’s en praten ze over het nieuws. Zo oefent Fikret de taal en ontstaan vanzelf mooie gesprekken.
Daarnaast trekken ze er regelmatig op uit. Ze wandelen over de Lochemse Berg of door de natuur in de omgeving. Onderweg vraagt Fikret vaak naar de namen van bomen en planten. Die vergeet hij soms weer, maar dat vindt Bennie helemaal niet erg. Geduldig legt hij het gewoon nog een keer uit.
“Ik leer veel van Bennie. Hij is erg geduldig met mij. Daar ben ik hem heel dankbaar voor.”
Samen bezochten ze ook de Legotheek in Eefde, deden boodschappen en maakten onderweg een stop bij de sluizen. Hoe hun afspraak ook verloopt, één ding blijft altijd hetzelfde: ze beginnen met een kop thee. Bij Fikret is dat Turkse thee, bij Bennie Nederlandse thee. Daarna zien ze wel waar de dag hen brengt.
Inmiddels komen ze ook op elkaars verjaardagen. Bennie en zijn vrouw waren bovendien uitgenodigd voor de iftar, de maaltijd waarmee tijdens de ramadan het vasten wordt verbroken.
Verschil in agenda’s en warme sloffen
Juist de verschillen tussen hun culturen zorgen regelmatig voor leuke gesprekken. Zo ontdekte Bennie dat Turkse thee heel anders wordt gezet dan Nederlandse thee. Ook thuis gelden andere gewoontes. Bij Fikret gaan de schoenen uit en krijgt Bennie steevast een paar sloffen aangeboden.
Daarnaast viel Bennie op dat de Turkse keuken anders is dan hij gewend is: iets zoeter, wat zouter en met een ander eetritme. Waar Nederlanders vaak drie vaste maaltijden per dag eten, wordt er in Turkije vaker twee keer uitgebreid gegeten, met tussendoor allerlei kleine hapjes.
Ook afspraken maken gaat anders. Fikret merkt lachend op dat Nederlanders hun agenda’s graag ruim van tevoren vullen, terwijl dat in Turkije vaak wat spontaner gaat.
Een heel bijzonder contact
Wat Bennie het meest bewondert, is de veerkracht van Fikret.
“Vluchten is natuurlijk heel moeilijk. Hij heeft jarenlang zonder zijn vrouw en kinderen geleefd. Toch is hij altijd positief gebleven. Dat vind ik ontzettend knap.”
Voor Fikret betekent de vriendschap minstens zoveel.
“Ik ben heel blij met Bennie en met Buddy to Buddy. Dankzij dit project hebben wij elkaar ontmoet. Ik heb nu een goede vriend.”
Dat hun contact na het buddytraject zal stoppen, kunnen ze zich allebei niet voorstellen. Ze blijven elkaar zien, wandelen, thee drinken en nieuwe herinneringen maken.
Zouden ze anderen aanraden om ook buddy te worden? Daar hoeven ze niet lang over na te denken.
“Dit is de beste manier om Nederlands te leren spreken,” zegt Fikret. “En misschien houd je er wel een goede vriend aan over.”
