| |

Buddyverhaal Krista & Hülya: “We kijken allebei verder dan alleen onszelf”

Toen Hülya en Krista elkaar voor het eerst ontmoetten tijdens het matchingsdiner van Buddy to Buddy Apeldoorn, raakten ze direct met elkaar aan de praat. Dat gebeurde aan tafel in een pannenkoekenrestaurant. Hülya lachend: “Wij eten pannenkoeken alleen als ontbijt. Of snack.” Krista vult aan: “En wij gewoon als avondeten.” Het was meteen een eerste kennismaking met elkaars cultuur én met elkaar. “We waren allebei een beetje zenuwachtig”, vertelt Krista. “Maar we begonnen direct met praten.”

Tijdens die eerste ontmoeting had Hülya een klein boekje bij zich. Wanneer ze een Nederlands woord niet kende, schreef ze het op met de vertaling erbij. Krista: “We hadden het over mijn man en ik vertelde dat hij timmerman is. Maar ik wist het Engelse woord niet meer, dus gingen we het samen opzoeken in het Turks.” Hülya: “Toen wist ik minder woorden Nederlands. Nu meer.”

De twee ontdekten al snel veel overeenkomsten. Hülya: “We hebben veel hetzelfde.” Krista legt uit: “We hebben allebei een zoon en een dochter en zijn bijna dezelfde leeftijd. Dat helpt wel met de klik.” Hülya vult aan: “Ik vond Krista heel energetisch en positief. Ik kreeg energie van haar.”

Meer dan vier maanden

Pas later ontdekte Krista dat Hülya op dat moment alleen met haar kinderen in Nederland woonde en dat haar man nog niet bij haar was. “Dat raakte me enorm”, vertelt ze. “Ik dacht: stel je voor dat ik met mijn kinderen had moeten vluchten en dat mijn man nog niet hier zou zijn. Ik vond haar meteen ontzettend dapper.”

Hoewel Buddy to Buddy officieel een traject van vier maanden is, voelde het contact voor beiden direct anders. Krista: “Het voelde meteen duurzaam. Alsof ik al wist: dit stopt niet na vier maanden.” Hülya knikt: “Ja. Dat voelde ik ook.”

Voor Hülya was Buddy to Buddy vooral een manier om meer Nederlands te spreken en Nederlandse mensen te leren kennen. “Nederlandse vrienden hebben voelt beter”, vertelt ze. Via vrienden uit andere steden had ze al vaker over Buddy to Buddy gehoord. “Iedereen zei: het helpt met taal leren en spreken.”

Voor Krista kwam de motivatie vanuit haar werk én vanuit persoonlijke overtuiging. Ze werkt bij Stimenz en kwam via haar werk met Buddy to Buddy in aanraking. “Tijdens een informatieavond zag ik het filmpje van Buddy to Buddy en ik moest huilen”, vertelt ze. “Het was net na de verkiezingen en ik voelde veel verdriet over hoe hard het debat soms is. Toen dacht ik: wat kan ik binnen mijn eigen cirkel van invloed doen? Zo ben ik buddy geworden.”

Wat hen sterk verbindt, is dat ze allebei graag iets voor anderen betekenen. Krista werkt dagelijks met mensen binnen het welzijnswerk en Hülya vertelt in het gesprek meerdere keren dat ze later ook andere mensen wil helpen. Krista: “Dat is denk ik ook waarom het zo goed klikt tussen ons. We kijken allebei verder dan alleen onszelf.”

Hülya onderneemt ook veel op het AZC waar ze woont. Tijdens Burendag gaf ze bijvoorbeeld een Turkse les en ze wordt regelmatig gevraagd om ergens bij te helpen of iets te vertellen. Krista: “Mensen kennen haar daar echt. Ze is heel actief.” Zelf vertelt Hülya dat ze graag wil werken en daar actief mee bezig is.

Vriendschap in kleine momenten

Inmiddels doen de twee van alles samen. In het begin dronken ze vooral koffie bij CODA en maakten ze wandelingen. Later volgden uitstapjes naar de levenstuinen in Teuge, de bioscoop, activiteiten van Buddy to Buddy en een gezamenlijke reis naar Amsterdam voor een fotoshoot van Buddy to Buddy Nederland.

Krista lachend: “Ik sleep Hülya eigenlijk overal mee naartoe.” Hülya reageert direct: “Gezellig.”

Krista: “Ik ga iets leuks doen en denk dan gewoon: oh, Hülya gaat mee.”

Soms zijn het juist de kleine momenten die belangrijk zijn. Even samen wandelen, een kop koffie drinken of elkaar toevallig tegenkomen bij het AZC waar Hülya woont en Krista vanuit haar werk regelmatig komt. “Het is eigenlijk gewoon zoals vriendinnen dat doen”, vertelt Krista.

Rust en geduld

Voor Hülya betekent de vriendschap veel meer dan alleen gezelligheid. Ze is ontzettend dankbaar voor haar. “Ik voel me rustig bij Krista”, vertelt ze. “Geen stress.” Ze legt uit dat praten met Nederlanders soms spanning geeft. “Mensen praten snel en ik ben bang dat ik niet goed Nederlands spreek. Maar Krista begrijpt mij altijd.”

Krista probeert daar bewust rekening mee te houden. “Ik praat iets rustiger en gebruik minder moeilijke woorden. En als ik appjes stuur, denk ik ook na of het makkelijk te vertalen is.” Hülya: “Ik heb geen woorden ervoor. Maar het is heel bijzonder.”

Volgens Krista zit de kracht van Buddy to Buddy juist in die wederkerigheid. “Misschien denkt Hülya dat ik haar help, maar zij helpt mij net zo goed”, vertelt ze. “Als ik een baaldag heb, denk ik soms: wat zou Hülya doen? Zij zou gewoon doorgaan. Dat leer ik ook van haar.”

Ook de manier waarop Hülya haar dankbaarheid uit, raakt Krista. “Ze stuurt kaartjes, lieve berichtjes en kleine cadeautjes. Dan schrijft ze: ‘Voor mijn lieve Krista.’ Dat is zó warm.” Hülya lacht: “Ik wist eerst niet of Nederlanders dat wel leuk vinden.” “Juist wel”, antwoordt Krista meteen.

Samen veilig

Na een lange periode van onzekerheid woont Hülya inmiddels weer samen met haar man. “Nu zijn we samen en veilig”, vertelt ze. “Kleine kamer, maar samen.” In Turkije had het gezin vroeger een huis en een auto, maar veiligheid ontbrak. “Dat is belangrijker”, zegt Hülya. “Huis en auto kunnen later wel weer komen.”

Toch blijft ze vooruitkijken. Ze haalde haar rijexamen al en hoopt binnenkort haar rijbewijs officieel te kunnen ophalen. Daarnaast wil ze haar Nederlands blijven verbeteren, werken en misschien ooit weer studeren. “Misschien een master”, vertelt ze. “Ik hou van leren.”

Krista ziet die ambitie ook. “Ik geloof echt dat Hülya nog heel veel gaat doen. Misschien werken aan een universiteit of lesgeven. Dat gun ik haar enorm.”

Toekomst

De twee dromen ondertussen samen verder. Hülya wil graag nieuwe hobby’s ontdekken. “In Turkije hadden we eigenlijk geen hobby’s”, vertelt ze. “Alleen studeren en werken. Nu wil ik nieuwe dingen proberen.” Tijdens het gesprek vertelt ze dat ze graag meer wil wandelen en misschien ooit bergen wil beklimmen in Zwitserland. Wat ze iemand zouden willen meegeven die twijfelt om buddy te worden? Hülya hoeft niet lang na te denken: “Gewoon doen.” Krista vult aan: “Maak het niet te groot voor jezelf. Het is eigenlijk gewoon van mens tot mens een vriend maken.”