Eén persoon kan heel waardevol zijn in de ontdekkingstocht naar een nieuw bestaan

Gerda (56 jaar) en Simon (18 jaar) ontmoetten elkaar – nog voor corona – op een feestelijk matchingsdiner. Ze hadden van alles te bespreken en er was direct een klik. Gerda: ‘Dit verwonderde mij, want ik dacht eerst: wat moet hij met zo’n oud mens? Hij wil vast iemand van zijn eigen leeftijd.’ Ruim 1,5 jaar later zien ze elkaar nog eens in de 2 a 3 weken.
Simon komt uit Eritrea, is alleenstaand en zat toen Gerda hem ontmoette nog op de ISK (Internationale Schakel Klas). In het begin spraken ze af in koffietentjes of in de bibliotheek; vervolgens zijn ze samen gaan koken. Tijdens het koken kletsen ze over van alles en nog wat, bijvoorbeeld over de verschillende soorten fruit die Gerda op de markt haalt. Of ze oefenen samen voor Simons toets voor school.
Inmiddels zit Simon op de mbo, hij wil timmerman worden. Net na zijn 18e verjaardag kreeg een eigen flatje. Gerda: “Samen hebben wij die opgeknapt en ingericht. Een stuk vloer gelegd gordijnrails opgehangen naar de Ikea om de inrichting te kopen ect. Het grappige was dat er een stuk laminaat ontbrak in de keuken en wat bleek ik heb dezelfde kleur en soort op de bovenverdieping liggen en had nog een pak liggen. Dat was precies genoeg.”
Af en toe belanden ze in Babylonische spraakverwarringen. Zo gaf Simon een keer aan dat hij niet kon afspreken, omdat hij ‘vast’ zat. Gerda vertaalde dit naar de huidige situatie met Corona, maar bij nader onderzoek bleek dat Simon aan het vasten was. Gerda: ‘We hebben veel plezier bij het samen proeven en ontdekken. Het buddyschap leert mij om meer open minded te zijn, te improviseren en van m’n gewone pad af te gaan.’